بازدید کل: 166470

بازدید امروز: 41

بازدید دیروز: 141

قاب این نقاشی ثانی مرا 
                                    می برد تا دوره مانی مرا
همره من گر نیاید پیرروز                                                    
                                   می دراند گرگ شب آنی مرا
عصر من هر عصر و دنیایی که هست                                     
                                   لازم آید پند لقمانی مرا
می کشد تا دره ژرف خیال                                                   
                                  خاطرات پیر یمگانی مرا
این چه منصوراست می خواند زعشق                                     
                                   تا فراز دار همخوانی مرا
تا کجایم می برد در این سکوت                                             
                                  های و هویم در سخندانی مرا
می کند دلگرمم از طور حضور                                            
                                   لن ترانی های ربانی مرا
زیر گوشم کم بخوان از سفره دار                                          
                                   می رسد تا لقمه نانی مرا
در میان نغزگویان فرید                                                      
                                   می کشد این درد کم دانی مرا
می دهد آخر ببادم ناگهان                                                    
                                   این منم ها و رجزخوانی مرا
گفت صحرا نخبه گان را منگرید                                           
                                   جز به چشم یک دبستانی مرا                           

تاریخ ارسال: 1390/4/6
تعداد بازدید: 1707