بازدید کل: 162194

بازدید امروز: 148

بازدید دیروز: 159

 یار چون دیده را به من می دوخت
                                         باز بانی دل مرا می سوخت
خرقه ای را که روی دستش بود
                                         چشم بر قامت دلم می دوخت
عشق را در اجاق سینه من
                                         آتشی جاودانه می افروخت
با من از روزه گفتگو می کرد
                                       خویشتن گنجنامه  می اندوخت
یار من این کتاب بی تفسیر
                                        عشق را عارفانه می آموخت
در فضائی به وسعت صحرا
                                      خاروگل را بپای هم می دوخت

تاریخ ارسال: 1390/5/18
تعداد بازدید: 1510