بازدید کل: 158869

بازدید امروز: 80

بازدید دیروز: 114

ای شب دل من بگریه عادت دارد
                                         خندیدن من به گل شباهت دارد
با طفل سحر بگو که افسانه من
                                         از گردش روز و شب حکایت دارد
از دل گِلِهی نکرده جانم همه عمر
                                        از دیده خویشتن شکایت دارد
هرگز به جفای خارتن در ندهد
                                         بلبل که ببوی گل قناعت دارد
از بار گُنه چرا بترسد قومی
                                         کافتاد و دو کشته شفاعت دارد
شاید برسد به قلّۀ آزادی
                                         هر مرد که جرأت و جسارت دارد
در آتش بی توّجهی کِی سوزد
                                          قومی که خدا به او عنایت دارد
آدم به ازای یک بلی گفتن خویش
                                          بر جملۀ هستیان شرافت دارد
گرمی و صفا و مهر یک جا آنجاست
                                          هر خانه که مرد با کفایت دارد
قربان مرام و ملّتی کز سر مهر
                                          یک مردم قابل رفاقت دارد
صحرا به حریم وسعت تنهایش
                                          صد قافله در ره هدایت دارد

تاریخ ارسال: 1390/5/20
تعداد بازدید: 1440