بازدید کل: 174892

بازدید امروز: 140

بازدید دیروز: 172

شب نمازی به شب دعا میکرد
                                مرغ تکرار را صدا میکرد
در حریم سیاه معبد شب
                                 بی تکلّف خدا خدا میکرد
خویش گم کرده ای بتاریکی
                                 دین خود را به خود ادا میکرد
جای پیر و خدا و پیغمبر
                                 دائماً خویش را صدا میکرد
تا مرا خسته از زمان می دید
                                 روح از قالبم جدا میکرد
گفت رندی بگو  قضا سازد
                                 از قضا صحبت از قضا میکرد
هر بهاری که با صفاتر بود
                                 بیشتر با دلم صفا میکرد
عیدی هرکسی جدا امّا
                                 به من آئینه رونما میکرد
تاکه میدید من شکار شدم
                                 بی سبب تیر او خطا میکرد
چشم می بست تا که باز کند
                                 در زمان خیمه ای بپا میکرد
او خدا بود یا خدا او بود
                                 هرچه میکرد چون خدا میکرد
بود صحرا همیشه در گذرش
                                 دگر این را مگو چه ها میکرد

تاریخ ارسال: 1390/5/20
تعداد بازدید: 1167