بازدید کل: 175274

بازدید امروز: 134

بازدید دیروز: 200

بی صدایی مرا صدا میکرد
                                    با لب من خدا خدا میکرد
درد در معبد دلم هرشب
                                    بهر بهبودیم دعا میکرد
روح بیگانه ای در عالم راز
                                   خویش را با من آشنا میکرد
دست گرمی زعالم بالا
                                   با من ره نشین صفا میکرد
باغبانی بزیر سایۀ بید
                                   خار و گل را زهم جدا میکرد
قطره ای خویش را به آرامی
                                   دردل سنگ خاره جا میکرد
می شد آتش دو چشم خستۀ پیر
                                   گفتگویی که با عصا میکرد
ورطه ای بود کاندران غرقاب
                                    ناخدا هم خدا خدا میکرد
گلدوایی که در دل صحراست
                                    دردهای مرا دوا میکرد
سینه سرخی بدشت آلاله
                                    صحبت از پیر کربلا میکرد
رفتم از خویشتن نمیدانم
                                    قصّه گو صحبت از کجا میکرد

تاریخ ارسال: 1390/5/20
تعداد بازدید: 1206