بازدید کل: 180194

بازدید امروز: 190

بازدید دیروز: 178

می نویسیم قصه هابیل بی قابیل را
                                            تا بگویم راز مرگ و گور و خاک و بیل را
تا نفس آمد کشیدم خویش را تا پای دوست
                                           زنده کردم بار دیگر قصه آشیل را
نیست موسایی که چون فرعون با سحر سحر
                                           باز برگردانم از ره آب رود نیل را
چنته ای از حضرت داوود در دست من است
                                           ایخدا با دست رحمت پر کن این زنبیل را
خواندم از قرآن دو خطی را به آوای حجاز
                                           از سه تار خود گرفتم معنی ترتیل را
شهر شد کانون دورافتادن از دربار حق
                                          سرمه میسازم چو صحرا خاک پای ایل را

تاریخ ارسال: 1390/4/6
تعداد بازدید: 1522