بازدید کل: 152689

بازدید امروز: 69

بازدید دیروز: 156

 
بدامن اشک من از چشمه غمریز میریزد
                                            دو دریا گوهر از یک بحر گوهر خیز میریزد
مگر دلخواه شیرین از دیار نیل میاید
                                             که سیلاب عرق از سینۀ شبدیز میریزد
دلم تنگست ای ساقی ولی زین شرم میسوزم
                                            که آب روی تاک از کوزه لبریز میریزد
بباغ شرم چنان گرمست بازار شب آویزان
                                           که شبنم قطره قطره از گل پرهیز میریزد
اذان پیر در گوش دلم افسانه میخواند
                                           که اول برگ زرد از سیلی پاییز میریزد
خوش آمدگوی مولانای طبعم تربت شمس است
                                           از آن باد سبا گل برسر تبریز میریزد
بدنیا دل چرا بندم که صحرا گرد میداند
                                           غم دل از در و دیوار این غم خیز میریزد

تاریخ ارسال: 1390/5/20
تعداد بازدید: 1108