بازدید کل: 166470

بازدید امروز: 41

بازدید دیروز: 141

عشق مرا جامه دران میکشد
                                     ساز جنونم به جنان می کشد
نفس برای من بی دست وپا
                                    هر نفسی خطّ ونشان می کشد
هرکه گرفتار رخ دلبریست
                                    دوش زمین بار زمان می کشد    
آنچه یقین است دل خود سرم
                                    راه یقین را به گمان می کشد
وسعت هستی است مرا مرزوبوم
                                     آرش فکرم چو کمان می کشد
بار امانت بود دوش من
                                     بهر همین بارگران می کشد
زاغ سیه بال بهار مرا
                                    سوی سپیدار خزان می کشد
رازق خود را چو صدا می کنم
                                    دست مرا بر سر خوان می کشد
وقت بلا در گذر آزمون
                                     یار مرا زیرزبان می کشد
چونکه به صحرا برسد ابرغم
                                     سیل جنونم بدهان می کشد

تاریخ ارسال: 1390/5/20
تعداد بازدید: 1355