بازدید کل: 174891

بازدید امروز: 139

بازدید دیروز: 172

نمیدانم چرا دنیا به چشمم تار میگردد

                                            دل من زین سیه کاری زخود بیزار میگردد
سخن را بی غرض گویم نمیدانم چرا آخر
                                           کلام دلنشینم حرف پهلودار میگردد
خیام خرمن عشقم اگر بی شعله می سوزد
                                           بپاداش صبوری آتشی هموار میگردد
نگاه گرم تو خورشید دریا را بیاد آرد
                                           که هرکس بیند آنرا تشنه دیدار میگردد
به شبها در میان قصّه گویان زمستانی
                                           نگاه تو برایم قوّت گفتار میگردد
درختستان گیسوی تو در آئینه هستی
                                           بچشم حیرت من موج گندمزارمیگردد
مرانم ازدرخودچون گدای کوچه گرد ایدوست
                                           که صحرادرمیان دوست ودشمن خوار میگردد

 

 

تاریخ ارسال: 1390/5/20
تعداد بازدید: 1407