بازدید کل: 162069

بازدید امروز: 23

بازدید دیروز: 159

زاشک دیده دادم آب گلگشت تماشا را
                                                   زدم رنگ چمن دامان خاک آلود صحرا را
به گرماگرم تابستان که دل در سینه می سوزد
                                                   زدم بر آب و دیدم لذت آغوش دریا را
چو از ساقی شنیدم می بمیخواران نخواهد داد
                                                    به سنگ غم شکستم شیشه دست تمنا را
بخواب عشق می دیدم که در گلباغ شیدایی
                                                   چو بلبل می پرستم خار آتشگاه گلها را
اگر از روز اول آخر کارم عیان می شد
                                                    بجان شب نمی خوردم غم یک آن فردا را
قدم گر رنجه دارد در بهارستان احساسم
                                                    بپای دوست می ریزم گل ابیات صحرا را

تاریخ ارسال: 1390/4/6
تعداد بازدید: 1172