بازدید کل: 158822

بازدید امروز: 33

بازدید دیروز: 114

 از لب مرز تعقل که عبورم دادند
                                      عشق راهدیه به سر منزل دورم دادند
ظلمتم کر چه گرفتست در آغوش ولی
                                     بادۀ بیخودی از کاسۀ نورم دادند
کبریایی که بود ویژۀ دلخواه خدا
                                     از همین کاسه می سرخ غرورم دادند
ز سفالینه گذشتم همه را بشکستم
                                     جای آن شیشه گران تنگ بلورم دادند
پشت در پشت من از برد یمانی گفتند
                                     به من از مال پدر یک تن عورم دادند
در کویری که عطش می شکند آتش را
                                    نان گرمی زلب سرخ تنورم دادند
باغ میراثی آدم که مرا سیر نکرد
                                    در همان سفرۀگل وعدۀ حورم دادند
بگمانی که من از طایفۀرندانم
                                    برگۀ یک دهه از بزم حضورم دادند
من نه آنم که بودنسبت من با دریا
                                    شور اندک به سرم بود که شورم دادند
دولت صبح قیامت که دمید از صحرا
                                    خبر از واقعه نفخۀ صورم دادند

تاریخ ارسال: 1390/5/23
تعداد بازدید: 1242