بازدید کل: 180683

بازدید امروز: 11

بازدید دیروز: 178

دیشب سرم برزانوی میر عسس بود
                                         جسمم چو جان محتضر در سر نفس بود
هرچند در ظاهر دهان را شسته بودم
                                         من مست بودم لاجرم حق با عسس بود
فریاد دست من به روی بوم فکرم
                                          آوای سرخ یک قناری در قفس بود
وقتی که صیّاد کمینم داد می زد
                                         آهوی وحشی دلم در تیررس بود
فریاد یارب  یاربم تا عرش می رفت
                                         این انفجار سرخ روح ملتمس بود
شب بود و دل بی تاب و ره باریک و تاریک
                                         دستم به دامان مه فریاد رس بود
لب تشنه گلهای بهار خاطراتم
                                         غش کرده و برروی خاک و خار و خس بود
راه سفر در پیش و همراهان عشقم
                                         چون لشکر در هم شکسته پیش و پس بود
صد مشکل پیچیده وا می شد و لیکن
                                         کار من بیچاره موکول سپس بود
آزاد مردان رو به صحرا کرده رفتند
                                        صحرا ولی در وسعت خود در قفس بود

تاریخ ارسال: 1390/5/23
تعداد بازدید: 1307