بازدید کل: 174898

بازدید امروز: 146

بازدید دیروز: 172

خدا همیشه تاریخ در فراتر بود
                                     میان اینهمه گلهای ترگل سر بود
قسم به شوکت اَمَّن یُجیب و الرحمان
                                     دل همیشه  نزارم  بفکر مضطر بود
اگرچه باور من از سلوک صحبت داشت
                                    خدای هردو جهانم  ورای  باور بود
برای لقمه نانی کجا نرفتم من
                                    ولی چه سود که این قصّه مقرّر بود
اگرچه در گذر زندگی درینجایم
                                    دلم همیشه بهاری زعصر دیگر بود
مرا به راه حقیقت امیر درد کشان
                                    رفیق و همسفر یکدل پیمبر بود
اگرچه لم یلد و یولدست آن یکتا
                                    برای مردم صحرا پدر و مادر بود

تاریخ ارسال: 1390/5/30
تعداد بازدید: 1338