بازدید کل: 152689

بازدید امروز: 69

بازدید دیروز: 156

ای خوش آن شب که مرا نور سحرگاهی بود
                                               آسمان دل من جلوه گه ماهی بود
بار من کوه غمی بود به سنگینی درد
                                               اینهمه در نظرم کم زپَرکاهی بود
به زمستان طلب در سفر قطبی شب
                                               دل سرمازده ام منجمد آهی بود
آه من هیچ بگوش دل عالم نرسید
                                               دستریس دل من رشتۀ کوتاهی بود
در بیابان طلب هرکه بسویی میرفت
                                              دل سودایی من طالب گمراهی بود
رنج مکتب نکشید از مدد غم صحرا
                                               راستی را که هنرمند دل آگاهی بود

تاریخ ارسال: 1390/5/30
تعداد بازدید: 1102