بازدید کل: 158866

بازدید امروز: 77

بازدید دیروز: 114

به شب سلام نکردم که شب زمن رنجید
                                           سحر چو حال مرا دید زیر لب خندید
چنان خجالتم آمد از این گناه عظیم
                                          سرم سیاه شدوپای من بهم پیچید
به التماس دعایی که کردم از بختم
                                          ندانم آنکه ستاره شنید یا نشنید
چو مرغ شب به نوا خواند نغمه تکرار
                                           ز چنگ زهره بر آمد ترانۀ توحید
گشود پنچرۀصبح را شفق با ناز
                                           افق کشیدبرخ پرده سیاه وسپید
نبود تاب و توانم که دست غدّاری
                                         هزار مرتبه ام گرد خویش تابید
همه برسم تماشا به من نگه کردند
                                         کسی نگفت شما زنده اید یا مرده  اید
اشاره اش بمن و شبروی بیارش گفت
                                          اگر چه فعل حرامست بایدش دزدید
بنا گه از سر یاری خلیفۀ صحرا
                                          مرا بچادر خود برد و حال من پرسید
رسید پیرمن از راه و داد از سر مهر
                                         چک سپیدی و ما را از این خلیفه خرید

تاریخ ارسال: 1390/6/2
تعداد بازدید: 1395