بازدید کل: 180675

بازدید امروز: 3

بازدید دیروز: 178

دست دریا تهی است از گوهر
                                   خاک عالم زمانه را بر سر
چشم مهتاب آب آورده است
                                   این هم از آسمان غمی دیگر
در عبور از گذار جبهۀ عشق
                                   پشت یک دل گرفته ام سنگر
تاکه تیری بپای دل نخورد
                                   کرده ام چون حبیب سینه سپر
شک یقین کرده راست می گوید
                                   با چنین مردمان بی باور
منم آن باغ خشک بی پرچین
                                   دل صحراست بی در و پیکر

تاریخ ارسال: 1390/6/2
تعداد بازدید: 1706