بازدید کل: 170819

بازدید امروز: 6

بازدید دیروز: 156

ای خدا من چون تو تنها مانده ام
                                         شهربندی بند بر پا مانده ام
تو بدانجایی که نامش جای نیست
                                         من زدنیای تو بی جا مانده ام
قوی صدسالم که با آوای مرگ
                                         بی خبر در ناف دریا مانده ام
نیمه ای پایین پای آسمان
                                         نیم دیگر اوج بالا مانده ام
گفت من هذیان و با آئینه ها
                                         پای نقل یک تماشا مانده ام
میل زیستن نیست در من لاجرم
                                         گوشه جایی بی تمنا مانده ام
خار سرگردانم و با گردباد
                                         رفته ام آنجای آنجا مانده ام
آنقدر غرقم به بحر بیخودی
                                         خود نمیدانم که تنها مانده ام
من گل سنگم که چون گل میخ در
                                         برسر تندیس خارا مانده ام
در کلاس ابتدایی سالهاست
                                         در همان سارا و دارا مانده ام
 من زشهر پر هیاهوی شما
                                         پس نشستم پیش صحرا مانده ام

تاریخ ارسال: 1390/6/5
تعداد بازدید: 1617