بازدید کل: 175268

بازدید امروز: 128

بازدید دیروز: 200

من از سلالۀ رندان حیرت آبادم
                                           همینکه ره به خرابات برده ام شادم
کبوترم که در آغوش آسمان ستم
                                           اسیر پنجۀ شهباز دشت بیدادم
چو خاکهای سبکخیز دشت عریانی
                                           به کام چرخش بی وقفه سیه بادم
قسم به عشق که با اینهمه فراموشی
                                           هنوز عشق نخستین نرفته از یادم
مخواه از گل من رنگ و بو که همچون شمع
                                           هر آنچه یافته بودم براه دل دادم
نشسته گرد غریبی به چهرۀ عرفان
                                           کجاست پیر خرابات شهر ارشادم
گرفته اند دهان مرا که تا نرسد
                                           بگوش مردم صحرا صدای فریادم

تاریخ ارسال: 1390/6/5
تعداد بازدید: 1449