بازدید کل: 166471

بازدید امروز: 42

بازدید دیروز: 141

دردیار تاریکی نور را صدا کردم
                                          روشنی پدید آمد چون خدا خدا کردم
چونکه پر در آوردم با دو بال پروازی
                                          پرگشودم از اینجا رو به ناکجا کردم
از ریا سخن گفتم نفی این گنه کردم
                                          باز هم ندانسته گوئیا ریا کردم
یار من در آغوشم من در آسمان گردی
                                          در حریم نزدیکی دور را صدا کردم
در دل سحر امشب خویش را ندانسته
                                          در پی خداجویی از خدا جدا کردم
جانماز گستردم تا نماز بگذارم
                                          در قنوت آزادی بهر تو دعا کردم
دسته ای گل وحشی چیدم از دل صحرا
                                          همره نسیم آنرا هدیۀ شما کردم

تاریخ ارسال: 1390/6/6
تعداد بازدید: 1333