بازدید کل: 170816

بازدید امروز: 3

بازدید دیروز: 156

اسب اندیشه را چو پی کردم
                                     نُه فلک را به عشق طی کردم
در حضور تنی جدایی خواه
                                     شکوه ها از زبان نِی کردم
من به پای بهار از پائیز
                                     رو به شهر سپید دی کردم
گهری را که ریختم برآب
                                     همه را آبروی مِی  کردم
همه مسحور دست و دلبازی
                                     من تماشای خوان طی کردم
یار آمد که جان آگه را
                                     با دل و جان نثار وی کردم
تا حجابم نگردد این صحرا
                                     کوچ خود را شبانه هی کردم

تاریخ ارسال: 1390/6/6
تعداد بازدید: 1378