بازدید کل: 175600

بازدید امروز: 69

بازدید دیروز: 176

گرچه عمریست آرزومندم
                                      به همین واژه نیز خرسندم
در درونم ز گریه غوغائی است
                                     از برون همچو غنچه می خندم
هست در باورم که در همه حال
                                     مورد رحمت خداوندم
چون رضایم رضای خاطر اوست
                                     خواه آزاد و خواه در بندم
گریه از من گرفته تاب شکیب
                                     بهر شادی دوست می خندم
من که آزاد مرد صحرایم
                                     شهربندا چه میدهی پندم

تاریخ ارسال: 1390/6/6
تعداد بازدید: 1400