بازدید کل: 166471

بازدید امروز: 42

بازدید دیروز: 141

کسی که همچو خیالم بود هم آغوشم
                                                   خدا نکرده کجامی کند فراموشم
به گاه پرسه به پسکوچه های دلتنگی
                                                    قلندرانه لباس نیاز می پوشم
منم چو  شعله خورشید  و آب دریا را
                                                    برای گریه ابر سیاه می نوشم
زباده های  پیاپی زشوکران  امشب
                                                    بپای صخرۀیک کوه, مست و مدهوشم
بگاه  تنگدلی  در  کمرکش  این کوه
                                                    صدای پای تو پیچیده است درگوشم
کنار  لاله  آتش  گرفته  در  گلزار
                                                    حکایت دگری ز آتش وسیاووشم
به سخت کوشیم این بس که با گرانجانی
                                                     بپای مردم صحرا هماره میکوشم

تاریخ ارسال: 1390/6/6
تعداد بازدید: 1375