بازدید کل: 162069

بازدید امروز: 23

بازدید دیروز: 159

آن قدر تا به سَحر نالیدم
                                    تا شبی روی خدا را دیدم
نرم نرمک چو دلم جا افتاد
                                   کودکانه سخنی پرسیدم
گفتم از بار گناه همه عمر
                                   که شب و روز ازآن ترسیدم
گفتمش پاک نشد این گنهم
                                   برد تا آنکه دهد تمهیدم
گفت و خوش گفت بصحرایی مرد
                                   که نگه کن به گل امیدم
تو ببخشا گنه مردم را
                                  من که عمری همه را بخشیدم

تاریخ ارسال: 1390/6/6
تعداد بازدید: 1087