بازدید کل: 162233

بازدید امروز: 33

بازدید دیروز: 154

سایه افکنده زدیوار دلم دولت غم
                                             وای اگر یک سر مویی زسرش گردد کم
آرزویم همۀ آنست که در وقت سفر
                                             یک تب سرخ کنم سبز بمیرم دردم
مردنم از قفس آزاد شدن هست مباد
                                             بعد مرگم بکنی شیون وگیری ماتم
سرو را سوختنش به که بماند یک جا
                                             با تن خسته و زردی رخ و قامت خم
زندگی راه درازیست که درگاه فراز
                                             یک نشیب دگر و چند هزارش چم وخم
مردم چشم من از گریه شکایت دارد
                                             ارتباطی که بودبین گل وشبنم ونم
گر به صحرای نم آلود قدم رنجه کنی
                                             گل اشکی به سر راه شما میکارم

تاریخ ارسال: 1390/6/22
تعداد بازدید: 1327