بازدید کل: 166471

بازدید امروز: 42

بازدید دیروز: 141

در کوه غرور چون پلنگم
                                      با ماه حریف شب به جنگم
از خویش بخویشتن رسیدم
                                     آئینۀ رو نمای سنگم
در قافله همیشه عشق
                                    غمناله ترین نوای زنگم
در پهنه موج خیز هستی
                                     تر دست چو کوسه و نهنگم
از عالم وسعتم ولیکن
                                    زندانی این جهان تنگم
زانو به بغل گرفته گویی
                                    گل سنگ نشسته روی سنگم
رفتم زبهار سبز صحرا
                                    پائیز گرفته آب و رنگم
یا رب به دو  دست در دعایم
                                    پایی که براه تو نلنگم

تاریخ ارسال: 1390/6/22
تعداد بازدید: 1440