بازدید کل: 180747

بازدید امروز: 75

بازدید دیروز: 178

ما که در سنّ رفتنی هائیم
                                     خیمه مانده روی دریائیم
رنج خود را بدیدۀ منّت
                                     چند روز دگر پذیرائیم
ما به شوق سفر که در پیش است
                                      در کمین طلوع فردائیم
با زمان صبر را مهار کنیم
                                      تا زمانی که بند دنیائیم
راز خلقت عجیب و پیچیده است
                                      با شمائیم و باز تنهائیم
عنقریباً بکوی بی برگی
                                     لالۀ سرخ دشت و صحرائیم
رفت اهریمن از دیار دلم
                                      تا ابد زنده با اهورائیم
ما دراین باغ غم نمی مانیم
                                      چند روزی گل تماشائیم
ترجمان فَمَن یَمت یَرَنی
                                     میهمان حضور مولائیم
در سرابی به وسعت هستی
                                     تشنه کامان صبح صحرائیم

تاریخ ارسال: 1390/6/26
تعداد بازدید: 1283