بازدید کل: 162194

بازدید امروز: 148

بازدید دیروز: 159

رندان بلا کشیم ومستیم
                                      مستیم که دل به کس نبستیم
آمد سرراهمان گذاری
                                      ازاین گذر ستیزه جستیم
گه پیر گهی مرید یک عمر
                                      آلوده این فراز و پستیم
چون قالی نخ نمای غمرنگ
                                      معیار توایم هرچه هستیم
خون میچکد از دو دست عشقم
                                      پایی که به تیغ دیده خستیم
مائیم و سروش عالم غیب
                                      آئینه یکدلی بِدستیم
در شهر بلا به سخت جانی
                                     دست همه را زپشت بستیم
با یک نظر خدایی پیر
                                     چل چلّه بپای دل نشستیم
از مذهبمان اگر بپرسید
                                     دور ازهمه خویشتن پرستیم
در گوشۀ دیده گیر صحرا
                                     از دست بلای شهر رستیم

تاریخ ارسال: 1390/6/26
تعداد بازدید: 1515