بازدید کل: 158811

بازدید امروز: 22

بازدید دیروز: 114

درد دادی بمن دوایت کو
                                       گر که دادی دوا شفایت کو
روز قالو بلی بدشت الست
                                       از وفا دم زدی وفایت کو
رو چو کچ کرده ای به قبلۀ عشق
                                       پس بگو دفتر دعایت کو
ای شب ای خلوت قلندرها
                                       ماه نو مرغ خوشنوایت کو
ماه ای ساده تر ز آئینه
                                       قبله گاه خدا نمایت کو
رهرو خسته ره نشین شده ای
                                       ای همه جستجو دو پایت کو
شرطه بادی وزید بر دریا
                                       کشتی مانده ناخدایت کو
ای خدا جوی مانده در صحرا
                                       اینهمه گشته ای خدایت کو

تاریخ ارسال: 1390/6/30
تعداد بازدید: 1132