بازدید کل: 166518

بازدید امروز: 89

بازدید دیروز: 141

حالت دگرگونم چون هوای طوفانی است
                                                      ترجمان احساسم یک جهان پریشانی است
در کشاکش هستی شهربند تقدیرم
                                                     خردسال تدبیرم مست در رجز خوانی است
زخم کهنه داغست دلنشین و جان تابم
                                                     همنشین شبهایم گریه های پنهانی است
خنده های دیروزم گریه غم فرداست
                                                     جان پناه امروزم گوشه پشیمانیست
در کمال هشیاریست عشق بی خود اندیشم
                                                     عقل مصلحت بینم چارمیخ حیرانی است
شاعری غزل گویم کهنه کارو نو اندیش
                                                    سبک نوظهور من هندی خراسانی است
فصل خرمی بگذشت برگریز صحرا را
                                                    سد آخرراهم برزخ زمستانی است
آخر ای خدانشناس از چه کافرم خوانی
                                                   پیش خود نمی گویی این چه سان مسلمانی است

تاریخ ارسال: 1390/4/23
تعداد بازدید: 1250