بازدید کل: 162194

بازدید امروز: 148

بازدید دیروز: 159

 پنهانی ما کجا گناهست
                                       تا دزد ندیده پادشاهست
آتش به کجای خرمن افتاد
                                      ما را که به سینه دود آه است
دست دل من چگونه گیرد
                                      پایی که طناب بند چاهست
مگذار بپای گل بگریم
                                      آری نمک آفت گیاهست
بیروی تو چشم خونفشانم
                                     سرگرم نگاه مهروماهست
زلف تو اگر میان نبندد
                                     با روی تو ماه روسیاهست
چشمی که ستاره می فشاند
                                     پروردهء دامن پگاهست
ای عقل چه خرده گیر عشقی
                                     خود تجربه اصل اشتباهست
جان را چه کند به کشور عشق
                                      دلداده تو جهان پناهست
سلطان ستم کشانم امروز
                                      غم دولت و غصه ام سپاهست
باورنکنی اگر زمردم
                                       بربیدلیم خدا گواهست
برخط و خالش نمیبرم ظن
                                       درد دلم این میان نگاهست
خونخوار دلست چشم مستش
                                       عذرش همه بدتراز گناهست
در موسم سرد مهری دوست
                                       گرمست اگر دلم به آهست
بالای بلا چو می نماید
                                       احوال بلا کشان تباهست
درچشم ستاره بار صحرا
                                     خورشید چراغ صبحگاهست

تاریخ ارسال: 1390/4/23
تعداد بازدید: 1463