بازدید کل: 158822

بازدید امروز: 33

بازدید دیروز: 114

مرو میکده گر خاطرت گرانبارست
                                          که پیر میکده از اهل کینه بیزار است
بسان کوه تحمل زجا نمی جنبد
                                          زخویشتن نرود هرکه خویشتن داراست
سرود مرغ شب از روی عشق و مستی نیست
                                          نوای هر شبهء او جنون و تکرار است
بپاس می زدگان ای عسس چه بیداری
                                           برو بخواب که مارا خدا نگهداراست
درخت بارورم را زسنگ باکی نیست
                                           حدیث درد من از کوتهی دیوار است
تمام عمر به کتمان راز کوشیدم
                                           ولی چه سود رقیب از دلم خبرداراست
به پیر قافله گفتم مرو به کوه و کمر
                                           بیا بجانب صحرا که راه هموار است

تاریخ ارسال: 1390/4/23
تعداد بازدید: 1340