بازدید کل: 162233

بازدید امروز: 33

بازدید دیروز: 154


آنچه را در نظام هستی ماست        
                                                  زشت آن هم به چشم من زیباست
اثر جا بجایی من و تست         
                                                   آنچه در رد کاروان پیداست
این همه جای پا که می بینی     
                                                  خط سرخی ز دفتر ماناست
تکدرختی که پا به گل مانده        
                                                   قصه گویی زمردم تنهاست
میل آسودگی در این دنیا      
                                                   آرزو ها و خواهش بیجاست
چشم من در حضور آینه ها          
                                                   آسمان شب ستاره نماست
هر چه کردم زمان به من پس داد     
                                                   این جهان آیتی ز کوه و صداست
پی درمان خویشتن دیدم    
                                                   همه جا رد پای درد و دواست
این غزل با تمام سادگیش     
                                                   باز تابی زمهر و عاطفه هاست
خواندم از لوح پیر پیشانی    
                                                   آنچه بنوشته گر چه نا خواناست
جمع اضداد را که می بینی    
                                                   قصه کودکان شاه و گداست
غربت آوای من شنید و نگفت      
                                                   هیچکس این غریبه اهل کجاست
هرکجایم به پهنه صحرا        
                                                   دل و جانم هماره پیش شماست
 

تاریخ ارسال: 1395/8/15
تعداد بازدید: 654