بازدید کل: 174892

بازدید امروز: 140

بازدید دیروز: 172

غریب و زار و تنهایم خدایا
                                    گل افسوس صحرایم خدایا
به الوند سپید بی پناهی
                                    خروش روح بابایم خدایا
                           ****************
 
نگاهی می کنم آئینه ها را
                                     همان آئینه گیتی نما را
ندارم پای رفتن لیک از دور
                                     تماشا می کنم شهر خدارا
 
                           ****************
 
بغل کردم شبی زانوی غم را
                                      بهانه کرده ام این نیمه دم را
گرفتم دامن عشق نهانی
                                      که شاید راست سازد پشت خم را
 
                           ****************
 
کسی بپرسید ز دخت مولا
                                      زدشت غربت زدست اعدا
بگفت زینب زروز محنت
                                     «وَ ما رَایتُ اِلا جمیلا»
 
                           ****************
 
من بندۀ بینوا و تو اهل نوا
                                     من بندۀ بنده ناخدا و تو خدا
گفتی که مرا بخوان چه خوانم حالی
                                     سر گشتگیم ببین و راهی بنما
 
                           ****************
 
ای بار خدا دوباره می ساز مرا
                                         در بوته امتحان در انداز مرا
یک خنجر تیز و گردنی آماده
                                         امّا تو هم از سکّه مینداز مرا
 
                           ****************
 
مرا چون دید غم بی دست وبی پا
                                         به صحرای جنون تنهای تنها
به زلفان دراز یار سوگند
                                         به مانند رَسَن تابید مارا
 
                           ****************
 
دل من شور تو دارد مثل دریا
                                         بسان قوی مرگ آوای تنها
مرا چون ژنده پوشان سرگران کرد
                                        امان از دست این فرسوده دنیا
 
                           ****************
 
پذیرفتم بلای بی کسی را
                                     به یک رو کرده ام پیش و پسی را
چو از (کانو رقیبا)مست گشتم
                                     شکستم شیشه دلواپسی را
 
                           ****************
 
نقش کن رمز مهربانی را
                                    رمز اسرار خوش بیانی را
از کجا میتوان به راحت گفت
                                    این مفاهیم آسمانی را
 
                           ****************
 
گفتم به طبیب درد خود را
                                          درد دل و رنگ زرد خود را
گفتا به حرارت محبّت
                                         کن گرم تو طبع سردخود را
 
                           ****************
 
گفت با من ستاره ای تنها
                                        می توان با تو رفت سوی خدا
گفتمش خود ببین به عقل سلیم
                                        بی زما بهتر ست یا با ما

تاریخ ارسال: 1390/7/5
تعداد بازدید: 1225