بازدید کل: 166471

بازدید امروز: 42

بازدید دیروز: 141

شبی که غم مرا در خاک میکرد
                                          زمین از غصّه دامن چاک میکرد
ولیکن ابر بار انگیز صحرا
                                         مرا خون از دو دیده پاک میکرد
 
                           ****************
 
جوانمردان دمی از جا بخیزید
                                         مرا از خاک و خاکستر ببیزید
برسم دوستی خون دلم را
                                         مثال شیر در صحرا بریزید
 
                           ****************
 
چشمم چو به چشم تو گره خورد
                                        با یک گره هم به آسمان برد
این زنگی مست تیغ بر دست
                                        دیدی چه بروزگارم آورد
 
                           ****************
آسمان دلم چو می زارد
                                    ابر شعرم ترانه می بارد
دست پر مهر مهربانیها
                                    گل به گلدان عشق می کارد
 
                           ****************
 
کار راپشت کار می خواهد
                                    چهره ای زرد و زار می خواهد
آنکه هرگز ندیده روی خدا
                                    مهر آئینه دار می خواهد
 
                           ****************
 
آب بر دشت کشت می آید
                                       یار نیکو سرشت می آید
می رسد از یمن سلالۀ عشق
                                       بوی عطر بهشت می آید
 
                           ****************
 
یارمن ماهتاب را ماند
                               رقص تنگ شراب را ماند
آسمانی تراز ستاره صبح
                               پنچۀ آفتاب راماند
 
                           ****************
 
بیچاره دلم چه محنت از یار کشید
                                               از باغ امید میوۀ وصل نچید
در گستره جهان پهناور عشق
                                               یک روز خوش از گذشتن عمر ندید
 
                           ****************
 
شبی که آسمان را رنگ کردند
                                            سپیدی با سیاهی جنگ کردند
از این رنگ و از این جنگی که کردند
                                            مرا در این میان دلتنگ کردند
 
                           ****************
 
چراغ خانۀ دل را شکستم
                                   همانجا با دل تنها نشستم
زدم آتش بدفتر تا بگویم
                                   به کاغذ پاره هایی دل نبستم
 
                           ****************
 
کتابم اوّل و آخر ندارد
                                   سر آغازی از این خوشتر ندارد
چه سازم هر چه میگویم من از دل
                                   کسی حرف مرا باور ندارد

تاریخ ارسال: 1390/7/13
تعداد بازدید: 1019