بازدید کل: 170817

بازدید امروز: 4

بازدید دیروز: 156

شب بسته غزلخوانی ندارد
                                     کنار گریه خندانی ندارد
مرا بردند با یک آسمان درد
                                     به صحرایی که پایانی ندارد
 
                           ****************
 
دلم چون سیر و سرکه جوش می زد
                                                   برای یار تنگ آغوش میزد
بهر اشکی ز چشمم دور میریخت
                                                   درخت غصّه ام پاجوش میزد
 
                           ****************
 
دری را میزدم در باز گردید
                                             نیاز من سرا پا ناز گردید
سلامی کردم وآمدجوابی
                                             از آنجا قصه ام آغاز گردید
 
                           ****************
 
همیشه لقمۀ نانی بسم بود

                                             نمدواری قبای اطلسم بود

نه تنها آب و باد و آتش و خاک

                                            خدا هم دائما دلواپسم بود
 
                           ****************

شب تنهایی من بی سحر بود

                                          شراب کهنه در من بی اثر بود

نمیدانم کجا بودم که آن شب

                                          خدا هم از دل من بی خبر بود

                           ****************

تا به کی جنگ گریز و ترفند

                                          دل به این کار خرد سوز مبند

هرگز از وسوسه جایی نرسی

                                         به خداوند محبت سوگند

                           ****************
 
پیر راه ستارگان خورشید
                                   به رخ ماه نور می پاشید
ماه هم با زمینیان می گفت
                                   گل صد برگ خنده رو باشید
 
                           ****************
 
منزلگه تازه واردان صحرا بود
                                        آماده برای مردم بی پا بود
هرجا که شدم به قصد یک لقمه نان
                                       گسترده ترین سفره از مولا بود
 
                           ****************
 
ای شمایی که پاک پندارید
                                   نیک گفتارونیک کردارید
همچو پیغمبر گنه پوشان
                                   دیده ها را ندیده انگارید
 
                           ****************
 
ایکاش سپیده روی مارا می دید
                                                شبنم رخ دخترصبا را میدید
ایکاش دو چشم من درین خلسه صبح
                                                چون دیده عارفان خدارا می دید
 
                           ****************
 
بدنیایی که نامردان لباس مرد میپوشند
                                                        جوانمردان شهر عشق جام زهر مینوشند
مخور غم بازهم اسکندران ازراه تاریکی
                                                        چو آب زندگی از چشمه تاریخ میجوشند
 
                           ****************
 
باز میرفت پی آتش ونفت
                                       با تن تفته دلم را میتفت
کاش خاری که بپایش رفته
                                       جای پایش بدو چشمم میرفت
 
                           ****************
 
عارفانی که راز پیوندند
                               به جفای زمانه خرسندند
گر چه باهم هماره خنداند
                              هیچوقتی بهم نمیخندند

تاریخ ارسال: 1390/7/13
تعداد بازدید: 843