بازدید کل: 179984

بازدید امروز: 158

بازدید دیروز: 192

شعر سر مشق طفل تدبیرم
                                                دفتر آئینه دار تقدیرم
غزلم مثل شمع می سوزد
                                               عشق را چون ردیف می گیرم
 
                           ****************
 
از خانه صبر رو بکوه آوردم
                                                رو جانب کوه با شکوه آوردم
در درس غرور و استواری در کوه
                                                افسرده شدن را به ستوه آوردم
 
                           ****************
 
نقش آئینه درون گردم
                                          ای خدا با تو من هم آوردم
نَحنُ اِقرب اگر نمی گفتی
                                          سجده بر خویشتن نمی کردم
 
                           ****************
 
در یاد تو چشمۀ زلالم
                                      با عشق تو خالی از خیالم
وقتی تو حضور سبز داری
                                      بهترکه هزاره ای ننالم
 
                           ****************
 
من ترک درو دیار کردم
                                       دیوانگی اختیار کردم
با پای خود آمدم به صحرا
                                       از دست خودم فرار کردم
 
                           ****************

 
چه میشد گر تو را تن می گرفتم
                                                    ترا چون گل به دامن می گرفتم
اگر بودم بپای دارت ای یار
                                                    گناهت را به گردن می گرفتم
 
                           ****************
 
به ژرفایی دو چشم تیز دیدم
                                                   هزاران خنجر سر تیز دیدم
ازاین بهتر بگویم از دو چشمت
                                                   نگاهی انفجار انگیز دیدم
 
                           ****************
 
نگه بر روز و ماه و سال کردم
                                                       فرار از دست جاه و مال کردم
قد سرو خودم را دال کردم
                                                      همانجا آرزو را چال کردم
 
                           ****************
 
در خاک حیات زندگی میکارم
                                                      بر کشتۀ خویش تازگی میبارم
بر سر در باغ می نویسم ای عشق
                                                      تا آخر عمر دوستت میدارم
 
                           ****************
 
داستانی نوشتم از شب غم
                                             گه ز شادی و گاه از ماتم
گر چه سرخ است خامۀ فکرم
                                             دوست دارم که سبز بنویسم
 
                           ****************
 
دردی ز نگفتن حقایق دارم
                                                         رنجی ز گذشتن دقایق دارم
هر عضو من ار چه در مخالف خوانی است
                                                         صد شکر که یک دل موافق دارم

تاریخ ارسال: 1390/8/18
تعداد بازدید: 1038