بازدید کل: 180747

بازدید امروز: 75

بازدید دیروز: 178

اگر حرف تو را دل می گرفتم
                                                    برایت سخت مشکل می گرفتم
برای خاطر گلچین صحرا
                                                    در باغ ترا گل  می گرفتم
 
                           ****************
 
تلاشی در خور دیرینه کردم
                                                    تهی این سینه را از کینه کردم
تو بودی در نظر گاه خیالم
                                                    تمنّایی که از آئینه کردم
 
                           ****************
 
ستاره خانه شب را چو دیدم
                                              هزاران غنچۀ نشکفته چیدم
ز ترس نعره های آسمانی
                                              دعا ها خواندم و بر خود دمیدم
 
                           ****************
 
گلنسیم سپیده از سر ناز
                                               سرو را گفت روح صحرایم
میروم از کنار تو سرمست
                                               سرو گفتا مرو که تنهایم
 
 
                           ****************
 
رهنورد سفر آزادی
                                       خسته از ظلمت استبدادم
بیشتر باز کنم مسئله را
                                       شور بخت حلبی آبادم
 
 
                           ****************
 
دلی به وسعت صحرای عارفان دارم
                                                    غمی چو پهنۀ دریای بیکران دارم
به شرمساری اگر زنده ام گذارد عشق
                                                    هنوز حالت مستی نوجوان دارم
 
 
                           ****************
 
به دریا کشتی بی بادبانم
                                             به صحرا همرکاب کاروانم
چو رود بی توقف درپی خویش
                                             از این دریا به آن دریا روانم
 
 
                           ****************
 
تو شاه و من گدای ره نشینم
                                                      توماه و من سیه بخت زمینم
به گندمزار پربار محبت
                                                      تو خرمن دار و من نو خوشه چینم
 
                           ****************
 
من سرگشتۀ طوفان بهارم
                                                       بیابانگرد مجنونی تبارم
به غم آباد بی زنهار غربت
                                                       تماشائیست حال و روزگارم
 
                           ****************
 
جهان را چو شب تاریک دیدم
                                                  بتاریکی رهی باریک دیدم
ببین ای زاهد خودبین خدا را
                                                  تو از دور و من از نزدیک دیدم
 
                           ****************
 
جهان را گوی آتشناک دیدم
                                                   چه ها از باد و آب و خاک دیدم
برون رفتم چو از دست طبیعت
                                                   زناپاکی جهان را پاک دیدم
 
                           ****************
 
گل پژمرده ام بی آب ماندم
                                                     بر خورشید عالمتاب ماندم
چه سازم کاروانم رفته ومن
                                                     در آغوش طبیعت خواب ماندم

تاریخ ارسال: 1390/8/18
تعداد بازدید: 1081