بازدید کل: 162233

بازدید امروز: 33

بازدید دیروز: 154

ناخوانده و نا نوشته را میدانم
                                                    اندیشۀ جهل را زخود می رانم
جمعی به کتاب انس بستند ولی
                                                    من لوح ضمیر خویش را میخوانم
 
                           ****************
 
من زمینی نِیَم , فلک سیرم
                                               طرفه سیمرغ منطق الطّیرم
چیستم کیستم نمیدانم
                                               هرچه ام خویش پرور غیرم
 
                           ****************
 
گاه سلطان و گاه درویشم
                                                    گاه بیگانه گاه با خویشم
چونکه اندیشه دست و پاگیر است
                                                  عهد کردم دگر نیندیشم
 
                           ****************
 
من در میان آتش بی شعله سوختم
                                                     تا چشم دل بقامت دلدار دوختم
بار گران شانۀ من گنج معنویست
                                                     آنرا گران خریده و ارزان فروختم
 
                           ****************
 
دل را بدوای عشق درمان کردم
                                                     تن را به فدای لقمه ای نان کردم
از فرط حیا که در دو چشمانم بود
                                                    خود را به حضور خلق پنهان کردم
 
                           ****************
 
تنوارۀ سبز عشق را جان دادم
                                                   کت بسته بدست پیر ایمان دادم
روزی زحریم عشق فرمان بردم
                                                   تا روز  دگر به عشق فرمان دادم
 
                           ****************
 
هرچه که در عمر خود اندوختم
                                                        عاقبت الامر در آن سوختم
عِلم بود لطف خداوندگار
                                                        عِلم نه آنی است که آموختم
 
                           ****************
 
در کورۀ غم بآتش سرد خوشیم
                                                 خاکستر غم به شعلۀ درد خوشیم
غم مرد فکن بود به تنهایی شب
                                                 در گوشۀ خانه با غم مرد خوشیم
 
                           ****************
 
همکاسه دل گرفتۀ مهتابم
                                                همدست و رفیق شحنه و شبتابم
آوارۀ کوچه های خونین جگری
                                                پی جوی تو ولگرد خیابان خوابم
 
                           ****************
 
هم رقص شعاع شعلۀ طور شدم
                                                         فانوس خیال راه شبکور شدم
ناقوس تو زنگ کاروان دانستم
                                                         از قافلۀ دیر زمان دور شدم
 
                           ****************
 
دشت را ذرّه ذرّه کاویدم
                                            شهر را کوچه کوچه گردیدم
تا ترا در حریم خلوت شب
                                            در میان ستاره ها دیدم
 
                           ****************
 
خود را به غلام کوی تو بخشیدم
                                              از تو همه گونه مهربانی دیدم
هر شب به گمان آنکه در جان منی
                                              راحت بخیال خویشتن خوابیدم

تاریخ ارسال: 1390/8/28
تعداد بازدید: 1009