بازدید کل: 238389

بازدید امروز: 96

بازدید دیروز: 225

دامن پاک گل از باد خزانی چاکست
                                              چه کند بوته که پای گذرش در خاک است
نه دل من که درودشت گذرگاه غروب
                                              شهرها دهکده ها مان همه جا غمناکست
سرو با قامت برخاسته از سینۀ خاک
                                              چون نمازیست که مست قدح ایِّاکست
شروه خوانی نبود در گذر ساحل رود
                                               آنچه پیچیده بکوه سحری پژواکست
من که مستم زمی بی خبری در همه حال
                                              کاسه را مست کند گرهنری در تاکست
به زمستان سیاهی که مرا در پیش است
                                              قصۀ سوز شب کودک بی پوشاکست
آنچه را ریشه بخاکست ز سنگ و گُل وگِل
                                              همه چیز و همه جای دل صحرا پاکست

تاریخ ارسال: 1390/4/23
تعداد بازدید: 1767