بازدید کل: 170714

بازدید امروز: 57

بازدید دیروز: 170

 
چون به عشق تو روز و شب جفتم          
                                                          هر چه در سینه داشتم رفتم
همه بیعت به این و آن کردند            
                                                          من یکی با تو یا علی گفتم
 
                           ************************

 

پنجره باز من صحبت دریا کند 

                                                حالت دریا مرا غرق تماشا کند

گفت خدا گونه ای با من بی اعتبار 

                                                مرد خدا می شود هر که خدایا کند

 
                           ************************
 
توشه مطلق و من درویشم         
                                                            شادکامی تو و من دلریشم
سربه زانوی تفکر دارم             
                                                            به خدایی تو می اندیشم
 
                           ************************
 
سالیانی ست در به در گشتم     
                                                         مرغ بی بال نوحه گر گشتتم
رفته بودم به راه بی خبری         
                                                         از همان ره که رفته برگشتم
 
                           ************************
 
کیستم من سلالۀ رنگم     
                                                     همه جا وسعت است و من تنگم
من درین شهر آهن و فولاد           
                                                     آدمی زاده نیستم سنگم
 
                           ************************
 
گرد آیینۀ دل را رُفتم           
                                                        همه جا دُر محبت سفتم
گر دهانم به بدی واگردید        
                                                        از خدا بی خبران را گفتم
 
                           ************************
 
باز شب گشت و من سیه مستم        
                                                      مستم و باده هست در دستم
هر چه خواهی بخواه از من می     
                                                      امشبی را که من در آن هستم
 
                           ************************
 
باغ آفت گرفته را مانم     
                                               مرد از خویش رفته را مانم
دیگر از من سخن نمی گویند 
                                               آخرین روز هفته را مانم
 
                           ************************
 
تا گریه نشسته بر لبانم   
                                                      تاریک مثال آسمانم
قرآن مرا بگو بیارند     
                                                       تا سورۀ نور را بخوانم
 
                           ************************
 
خانه بردوش بی سروپایم          
                                                       گاه اینجا و گاه آنجایم
در کنار جماعت دنیا       
                                                       گر بدانی چه قدر تنهایم
 
                           ************************
 
گرچه ما گوهر محک زده ایم           
                                                          باز گویا که حرف شک زده ایم
آن قدر مانده ایم با این حال               
                                                          مثل نان شما کپک زده ایم
 
                           ************************
 
به عیادت ره تو  طی کردم           
                                                            هرچه کردم نشد که بر گردم
من ترا خرمنی ز گل دیدم         
                                                            گر برایت گلی نیاوردم

تاریخ ارسال: 1390/10/11
تعداد بازدید: 1101