بازدید کل: 175390

بازدید امروز: 35

بازدید دیروز: 215

 
 نمیدانم چه از طوفان شنیده    
                                                       که رنگ از چهره دریا پریده
ولیکن ناخدا همواره گوید               
                                                       که کشتی بر لب ساحل رسیده
 
                           ************************
 
زصحرا جز گل صحرا نمانده     
                                                     ز دریا جز کفی بر جا نمانده
زدیروزم اگر صد گفته باقیست         
                                                    ز امروزم بجز فردا نمانده
 
                           ************************
 
رهم دور و وجودم لخت لخته    
                                                    خدایا کاروان داری چه سخته
اگر چه صد خطر در پیش دارم     
                                                    تو را دارم خیالم تخت تخته
 
                           ************************
 
به سو سوی شبستان ستاره     
                                                       سحر می کرد بر حالم نظاره
به من می گفت با رمز  و اشاره   
                                                       امان از سینه های پاره پاره
 
                           ************************
 
به قرآنی که اعجاز کتابه    
                                             بدنیایی که خورشید مذابه
خرابی دید فکر ماست ورنه
                                             نه من نه تو او حالش خرابه
 
                           ************************
 
دل و چشمم همیشه سیر سیره   
                                                              نمک پروردۀ نان و پنیره
مرا یک گرده دارد سفرۀ عشق           
                                                             خدا این داده را از من نگیره
 
                           ************************
 
سرا پای وجودم ساز سازه   
                                                دری هستم که با دست تو بازه
تو شاه و من گدای این زمانه   
                                                میان ما و تو دست درازه
 
                           ************************
 
 
تو ای دنیا دو چشمم کور کردی 
                                                      تن ساز مرا رنجور کردی
پرستوی بهار خانه ام را       
                                                     زفکر و حیله از من دور کردی
 
                           ************************
 
غمش با ما و دل با دیگرونه     
                                                    اسیر و مبتلای این و اونه
به من که میرسه شمر یزیده      
                                                    بلا یه فتنۀ آخر زمونه
 
                           ************************
 
دل ویرانه ام غمخانه گشته       
                                                       مثال بار روی شانه گشته
مرا عشقی که در سر پروریدم       
                                                       برای کودکان افسانه گشته
 
                           ************************
 
کتاب سینه ام صد واژه نازه     
                                                        مصیبت نامۀ مردان رازه
تسلی بخش این حال خرابم           
                                                        دعای سبز لای جانمازه

تاریخ ارسال: 1390/10/18
تعداد بازدید: 2534