بازدید کل: 174896

بازدید امروز: 144

بازدید دیروز: 172

 
گر خانه به دوش کوچه گردم                   
                                              یا اینکه همیشه رهنوردم
گر در پی راحتی نبودم              
                                             من عاشق و مست رنج و دردم
 
*****************
 
باید که در این زمانه بی حد باشم           
                                                 در راه هماره خط ممتد باشم
در راه رسیدن به خود تا به خدا              
                                                 آموخته ام چگونه باید باشم
 
*****************
 
در کوچۀ ما هزار پا می دیدم          
                                                     آماده بسوی ناکجا می دیدم
وقتی که به جمعشان نظر می کردم      
                                                     در باور خود دست خدا می دیدم
 
*****************
 
صبر را در خود امتحان کردم                    
                                                   خالی از مدت و زمان کردم
تشنگی و گرسنگی ها را              
                                                   از دو چشم جهان نهان کردم
 
*****************
 
پشت بر جیفۀ جهان کردم                  
                                                      رو به دنیای نیمه جان کردم
بر سر خوان زندگی خود را                 
                                                      قانع از یک دو لقمه نان کردم
 
*****************
 
درد را بی دوا دوا کردم              
                                                 خویشتن را زغم رها کردم
ای خداوند مهربان خود را            
                                                 به رضای تو من رضا کردم
 
*****************
 
گر چه من مرد بی زبان بودم                        
                                                  یا ز چشم همه نهان بودم
دور از چشم خلق در همه حال                    
                                                  با خداوند مهربان بودم
 
*****************
 
به یارم گفتم آخر پرس وجویی           
                                                            چرا با من نداری گفتگویی
دلم هرگز نمی گیرد ز حرفت               
                                                            بگو آن  را که می خواهی بگویی
 
*****************
 
برایم فکر بی بالی نکردی                 
                                              مرا از این خطر حالی نکردی
مرا بردی به دنیای رهایی        
                                              ولی از غم مرا خالی نکردی
 
*****************
 
تن ساز مرا چون دوک کردی                   
                                          تمام استخوانم پوک کردی
به دنیای جوانی شاد بودم          
                                          مرا در پای غم مفلوک کردی
 
*****************
 
رفیق مردمم را هم تو کردی              
                                                    بزرگ اندیش و آگاهم تو کردی
گدا بودم به ملک تو خدا یا          
                                                    به لطف خویشتن شاهم تو کردی
 
*****************
 
نمیدانم شبی پروانه بودی                 
                                                 ز شمعی گوی سبقت را ربودی
اگر بودی به این هایی که گفتم             
                                                  یقینا می رسی  برخود به زودی

تاریخ ارسال: 1390/9/4
تعداد بازدید: 993