بازدید کل: 180687

بازدید امروز: 15

بازدید دیروز: 178

 
از تو از او و از خود آزردم          
                                                    پی نبردم چگونه افسردم
ای خداوند عدل و داد و حساب 
                                                    بدنبودم چرا بد آوردم
 
                                *******************
 
هی نشستم کتابها خواندم          
                                                     خواب را از دو چشم خود راندم
مردم و زنده گشته ام بسکه          
                                                     چشم بر کوچه منتظر ماندم
                                *******************
 
می کشد پر چو مرغ افکارم           
                                                    می دهد فکر خسته آزارم
بسکه حق را به این و آن دادم  
                                                    به زمین و زمان بدهکارم
 
                                ******************
 
آن زمانی که کار می کردم  
                                                   ریشه در روزگار می کردم
پشت ماشین رنج و پر کاری     
                                                   به خودم افتخار می کردم
 
                                *******************
 
شهر بند قفس شکن دارم       
                                                  در قفس قصد این کهن کردم
باورم شد نفخت من روحی
                                                  اتکا گر به خویشتن کردم
 
                                *******************
 
پاره پیراهنی به تن کردم            
                                                   پشت بر خوان اهرمن کردم
جذب دنیا نگشته ام هرگز           
                                                   خویش را  وقف خویشتن کردم
 
                                *******************
 
کاش خورشید این و آن باشم      
                                                        ماه تابان آسمان باشم
کاش می شد در این زمانۀکج      
                                                        کمک مردم جهان باشم
 
                                *******************
 
امشب گذرا به بیشه خفتم        
                                                      درد دل خود به تیشه گفتم
گفتا که حریف چوب خشکم          
                                                      ترسیدم و سن خود نهفتم
 
                                *******************
 
هر چه رفتم هنوز در راهم     
                                                  د ر لب پرتگاه یک چاهم
عشق مرده است یا که من مُردم
                                                  خویش را هم دگر نمی خواهم
 
                                *******************
 
من تنها عصارۀ دردم           
                                                   از معمای عشق دلسردم
در سر کوچۀ شما مردان   
                                                   من به دنبال خویش می گردم
 
                                *******************
 
با پای خودم ز نا کجا می آیم          
                                                   از راه هماره شما می آیم
می خورده ام و بروی پا بند نیم
                                                   مستانه ز خانۀ خدا می آیم
 
                                *******************
 
حرف ها را چه جا به جا گفتم      
                                                  ز کجا ها و نا کجا گفتم
نیم اینجا و نیم دیگر را          
                                                  با لب بسته با خدا گفتم

تاریخ ارسال: 1390/9/12
تعداد بازدید: 936