بازدید کل: 152455

بازدید امروز: 80

بازدید دیروز: 45

 
 
ای کاش فلک به گریه ام می خندید      
                                                 پروانه به گرد شمع من می رقصید
ای یار  گناه مانده بر دوشم را 
                                                 در محشر جان خدا به تو می بخشید
 
                                *******************
 
ای کاش بهار من بهاری می ماند              
                                                   در بتن  دلم غمم به زاری می ماند
ای کاش به روی سینۀ مردم عشق
                                                   عکس من و تو به یادگاری می ماند
 
                                *******************
 
گروهی که بدیده ژاله دارند      
                                                   خبر از درد چندین ساله دارند
بلا را خود برای خود خریدند   
                                                   ولی از دست مردم ناله دارند
 
                                *******************
 
آن گل که به گریه ام بخندید          
                                                       نفرین مرا ز خار نشنید
این دل که برای ناله برخاست      
                                                       معنی سکوت را نفهمید
 
                                *******************
 
شباب و پیری ما پر ز غم بود   
                                                     برایم یک جهان دل نیز کم بود
نمیدانم چرا در زندگانی        
                                                     زمستان و بهارم مثل هم بود
 
                                *******************
 
چون گل به حریم خار جان داد           
                                                      معنی به تمام عاشقان داد
با این عملی که کرد پیشم               
                                                      مردانگی را به من نشان داد
 
                                *******************
 
از شهر ستاره ها صدا می آید              
                                                        آوای محبت و رضا می آید
از پنچرۀ سحر به گوش دل من         
                                                        آهنگ ترنم خدا می آید
 
                                *******************
 
شک نیست که مرشد و امیرید       
                                                         در دشت شکار شیر گیرید
در آخر راه عشق هستید                
                                                         درحال سفر اگر بمیرید
 
                                *******************
 
نا کسی حرفها ز کس می زد           
                                                         از گل آباد و خار و خس می زد
بین صحبت که چون مهارت داشت         
                                                         هر چه ناخالصی است پس می زد
 
                                *******************
 
 یار در دل برو بیا می کرد           
                                                      دیدۀ من خدا خدا می کرد
عشق از پشت خانۀ خورشید      
                                                       صبح امید را صدا می کرد
 
                                *******************
 
ابر کرمش نما نما می بارد       
                                                      لطف و کرمش ترا نمی آزارد
با لطف خدا و دست در دست همه
                                                      فردا به من و شما تعلق دارد
 
                                *******************
هرگز نکنی ره کسی بیخود سد       
                                                          بیخود نکنی مذهب مردم را رد
بخشش ز خداست گر تو هم در همه حال
                                                          بخشنده شدی خدا ترا می بخشد

تاریخ ارسال: 1390/9/12
تعداد بازدید: 872