بازدید کل: 166250

بازدید امروز: 16

بازدید دیروز: 38

 
خدایا اهرمن با تو به جنگ است            
                                                 پی اثبات و نفی نام و ننگست
کسی که اینچنین خواری پذیرد
                                                 مگو آدم بگو یک پاره سنگست
 
                                *******************
 
دلم را خانۀ غم می توان گفت       
                                                      سرای درد و ماتم می توان گفت
میان دشت شالیزار فردا
                                                      مرا باران نم نم می توان گفت
 
                                *******************
 
مرا چون شعله سرکش می توان گفت          
                                                          و یا یک خرمن آتش می توان گفت
به گاه جانفشانی در رهایی                       
                                                         مرا فرزند آرش می توان گفت
 
                                *******************
 
  مرا با آشتی خواندی به جنگت         
                                                      به پایم خورد و لنگم کرد سنگت
نبودم جز دلی در سینه پنهان             
                                                      زمن بردی تو آن را مفتِ  چنگت
 
                                *******************
 
دل من آنچه را می خواست می گفت                
                                                            ز پیدا و ز ناپیداست می گفت
نمی گفت این خدا جو آنچه می گفت                       
                                                            بمانند پیمبر راست می گفت
 
                                *******************
 
خروسی از شب و اسحارمی گفت      
                                                               برایم حرفی از ادوار می گفت
به هر فصلی که بابش باز می شد
                                                               برایم قصه ای از یار می گفت
 
                                *******************
 
بتی دیدم به دور از هر دورنگی ست     
                                                        به گاه استواری کوه  سنگی ست
به میدان گرانجانی به مردی
                                                        یکی اما صد و ده مرد جنگی ست
 
                                *******************
 
پناه من پناه بی پناهی ست         
                                                   انیس من کبوتر های چاهی است
گنه کاران عالم را بگوئید         
                                                   گناه من گناه بی گناهی است
 
                                *******************
 
خرابی آفت آبادی ماست                       
                                                   نداری جلوۀ ناشادی ماست
همینکه راست می گردیم و هستیم 
                                                   نشان بارز آزادی ماست
 
                                *******************
 

نمی دانم چرا دل بی قراره 

                                           به مثل ابر پر بار بهاره

قرار بی قراران یار جانیست 

                                           دل بیچاره ام یاری ندره


 
                                *******************
 
دلم آمادۀ یک جابه جایی ست 
                                               ازاینجا تابه ملک ناکجایی ست
مرا منظور ازین همواره رفتن              
                                               رسیدن تا مقام کبریایی ست
 
                                *******************
 
گنه در کیش آدم ناسپاسی است         
                                                     توکل داشتن در بی هراسی است
غرور و صبر و تسلیم و رضایت         
                                                     دلیل روشنی از حق شناسی است

تاریخ ارسال: 1390/9/27
تعداد بازدید: 1016