بازدید کل: 158818

بازدید امروز: 29

بازدید دیروز: 114

  صدای عربدۀ طوطی خموش من است
                                                      خدای راکه هم امشب شب خروش من است
صدای خندۀ شیرین و گریۀ فرهاد
                                                      هنوز حلقۀ دروازه های گوش من است
قسم بحرمت باران و خاک گل پرور
                                                      که لاله های شفق خون سینه جوش من است
 کلام دلکش یاران رفته از ره عشق
                                                      همیشه در پی گوش سخن نیوش من است
تنوره ای که ز خورشید می کشد آتش 
                                                      حرارتی زدل گرم باده نوش من است
 منی که عاشق شعرم گمان من این است
                                                      که بار خلق جهانی بروی دوش من است
زجهد راه نبُردم بدوست اِلّا رنج
                                                        تلاش بیخودی از جان سخت کوش من است
بهار آمد و صحرا زنو گل آذین شد
                                                       که این بشارتی از یار سبز پوش من است
 

تاریخ ارسال: 1390/4/23
تعداد بازدید: 1216