بازدید کل: 175269

بازدید امروز: 129

بازدید دیروز: 200

مرا پیراهن تقوا دریدی   
                                           نمیدانم از این کارت چه دیدی
زدی مُهری به لبها تا نگویم  
                                           مگر حرف بدی از من شنیدی
 
                                  ******** 
 
در دل را به دنیا باز کردم
                                               به فکر خویشتن اعجاز کردم
چو دیدم کار دنیا جمله بازی ست  
                                               برایش تا همیشه ناز کردم
 
                                  ******** 
 
چه قدر این زندگی دور و درازه   
                                                 چرا با مردم صحرا نسازه
نمی دانم چرا این بیمروت      
                                                 به فکر بستن در های بازه
 
                                  ******** 
 
مرا دردی درون دل گرفته     
                                            جهان را بهر من مشکل گرفته
به من داده هزاران آرزو را   
                                            در این آرزو را گل گرفته
 
                                  ******** 
 
دلم میخواست مردم دار باشم  
                                            پرستار شب بیمار باشم
دلم خواهد چو مردان محبت  
                                            برای مردمم غم خوار باشم
 
                                  ********  
 
زسوز عشق در عمرم نخفتم         
                                                  زچشمانم دُر الماس سفتم
نمی دانم چرا  هر کس که پرسید
                                                  جواب این معما را نگفتم
 
                                  *****

گر این باده مستم کند 
                                                  نگهداری از هر شکستم کند
بلوغی که در گیر و دار زمان   
                                                  مرا بشکند تا درستم کند
 
                                  ******** 
 
من دلی آشفته دارم ای خدا    
                                             چشم و بختی خفته دارم ای خدا
گفته ها را گفته اند لیکن به لب 
                                              قصه ای نا گفته دارم ای خدا
 
                                  ********  
 
هر آنچه را که دیدم تازه دیدم  
                                                  شکوهی خارج از اندازه دیدم
ولی از آسمان ها چون گذشتم  
                                                  جهان را بی در و دروازه دیدم
 
                                  ******** 
 
آن کس که تو را ذلیل خود میخواند    
                                                    کمتر زمقام و شان خود می داند
بیماری خویشتن پرستی و غرور     
                                                    از قدرت آسمانیش میکاهد
 
                                  ******** 
 
کم نگیری قصه پندار را      
                                          داستان خوبی کردار را
لب فرو بندید و با مهر سکوت 
                                          بشکنید آئینه گفتار را
 
                                  ******** 
 
تا نگاهی را به مادر دوختم  
                                               عشق را در کودکی آموختم
لیک با این آتش کاشانه سوز 
                                                تا دم صبح قیامت سوختم

تاریخ ارسال: 1391/4/26
تعداد بازدید: 1070