بازدید کل: 175390

بازدید امروز: 35

بازدید دیروز: 215

عسل بودی ولی نوشت نکردم  
                                               چو پیراهن در آغوشت نکردم
اگر چه رفته ای از پیشم ای یار  
                                               ولی هر گز فراموشت نکردم
 
                                    *****  
درختی در خیالم ریشه کرده   
                                              دلم را گوشه ای از بیشه کرده
هزاران شکر بین اهل عالم    
                                               مرا هم صاحب اندیشه کرده
 
                                    *****  
وقتی ز اصل آینه ها دور می شوی   
                                               یا همچو آفتاب زمان عور می شوی
در بین این ستاره و در آسمان نور   
                                               هر چند جور وصله ناجور می شوی
 
                                    *****  
در پای نور حامل خورشید می شوم    
                                               نور حضور چرخه امید می شوم
این ها اگر نشد به سرا پرده حضور   
                                              فرزاد مهربانی و فرشید می شوم
 
                                    *****  
زندگی کردنم زعادات است     
                                              گاه شکر و گهی شکایات است
نفسی را که می کشم هردم  
                                              بهترین شیوه مناجات است
 
                                    *****  
 

قحط خوش نامی و جوانمردیست   
                                              آتش عشق رو به دمسردیست
مهر و مردانگی و عشق و وفا  
                                              همه یک جا به حال رخ زردیست
 
                                    *****  
از که باید زقهر و کین نالید  
                                               از که باید ز آگهی بالید
سادگی را اگر طلب کردیم     
                                               در کجا می شود نمد مالید
 
                                    *****  
ای خدا چهره ها چرا زرد است  
                                             دست و دلها چرا سرد است
 این همه درس و مشق و پر کاری    
                                             حاصل آن همین ره آورد است؟
 
                                    *****  
پیر و برنا زراه بیخبر است   
                                              هر کجا می روی زبد بدتر است
دل به دریا زدن هنر نبود      
                                              در گذاری که سخت پر خطر است
 
                                    *****  
خدا را در دل خود بندگی کن     
                                              چو خورشید جهان تابندگی کن
اگر داری به راحت باش با آن  
                                              نداری با قناعت زندگی کن
 
                                    *****  
مریزان پیش مردم آبرو را    
                                              مکش هرگز به شهوت گفتگو را
رخ زردی که داری در همه حال  
                                              به سیلی سرخ دار این رنگ و رو را

تاریخ ارسال: 1392/10/7
تعداد بازدید: 1317